رفتن به بالا

حرف تازه

تعداد اخبار امروز : 1 خبر


  • جمعه ۶ اسفند ۱۳۹۵
  • الجمعة ۲۷ جماد أول ۱۴۳۸
  • 2017 Friday 24 February

حرف تازه : سومین گونه از ماهیان کور غارزی ایران توسط عضو هیأت علمی دانشگاه گیلان کشف و نامگذاری شد. ماهیان کور غارزی ایران، ماهیانی منحصر بفرد هستند که در کل دنیا فقط در غاری در استان لرستان یافت می شوند. غار مذکور به عنوان اثر طبیعی ملی استان لرستان در سال۱۳۸۴به ثبت رسیده است. این […]

حرف تازه : سومین گونه از ماهیان کور غارزی ایران توسط عضو هیأت علمی دانشگاه گیلان کشف و نامگذاری شد.
ماهیان کور غارزی ایران، ماهیانی منحصر بفرد هستند که در کل دنیا فقط در غاری در استان لرستان یافت می شوند. غار مذکور به عنوان اثر طبیعی ملی استان لرستان در سال۱۳۸۴به ثبت رسیده است. این ماهیان فاقد قدرت بینایی بوده و به طورکامل کور هستند و هیچگونه آثاری از چشم خارجی روی سر آنها مشاهده نمی‌شود.
ماهیان کور برای اولین بار در قاره آسیا در سال ۱۹۴۸ (۱۳۲۷ شمسی) از غاری در استان لرستان توسط دوزیست شناس دانمارکی که به همراه مجریان پروژه راه ‌آهن سراسری جنوب به منطقه آمده بودند، گزارش شد. سالها بعد در سال ۱۹۷۶(۱۳۵۵شمسی) گونه­ دوم توسط محقق و جهانگرد انگلیسی (آنتونی جان اسمیت از دانشگاه آکسفورد) جمع آوری و بعدها به نام وی نامگذاری شد. وجود گونه سوم در این زیستگاه در سالهای اخیر مورد اختلاف نظر بین ماهی شناسان داخلی و خارجی بود، تااینکه درسال ۲۰۱۶ (۱۳۹۵ شمسی) گونه سوم توسط دو محقق ماهی شناس ایرانی (دکتر موسوی ثابت عضو هیأت علمی دانشگاه گیلان و دکتر ایگدری عضو هیأت علمی دانشگاه تهران) پس از یکسال و نیم کار تحقیقاتی مشترک، کشف، ثبت جهانی و به افتخار لرستان(زیستگاه اصلی آن) به نامGarra lorestanensis(“لرستاننسیس” به معنای “اهل لرستان”) نامگذاری شد. هر سه این ماهیان فاقد چشم و رنگدانه هستند و بدن آنها شفاف است، بطوری که حتی روده های آنها نیز از روی پوست قابل رویت است. نتایج تحقیق مذکور در شماره اخیر مجله رده بند شناسی ماهیان (FishTaxa) منتشر شده است.

دکترموسوی ثابت، عضو هیأت علمی گروه شیلات دانشگاه گیلان، ضمن تشریح روند شناسایی ماهی کور لرستانی طی دو سال اخیر، زحمات شبانه روزی اداره کل حفاظت محیط زیست استان لرستان در راستای حراست از این زیست بوم ملی را قابل تقدیر دانست و خواستار توجه ویژه مسئولین و دلسوزان حیات وحش در خصوص حفظ ذخایر ژنتیکی ارزشمند ماهیان بوم زاد ایران شد.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

یادداشتی از بهنیا ثابت رفتار؛

اعتمادسازی یا اعتمادسوزی؟

بهنیا ثابت رفتار* -  اعتمادسازی یکی از ارکان اصلی توسعه شهری است. در سایه ایجاد اعتمادسازی محلی است که مشارکت و همراهی مردم با مدیران در سطوح بالاتری شکل می گیرد و آستانه تحمل در مقابل مشکلات و نارسایی های موجود به امید حرکت رو به توسعه افزایش می یابد. در نتیجه در مسیر دستیابی به اهداف برند سازی و ایجاد فرصت های اقتصادی موانع کمتری ایجاد می شود. اما در نقطه مقابل اعتمادسازی، آسیبی به نام "اعتمادسوزی" وجود دارد. اعتمادسوزی می تواند ارتباط معناداری با ذهنیت ایجادشده در مردم در راستای اعتمادسازی داشته باشد. شاید زمانیکه یک مجموعه تصمیم به ایجاد اعتمادسازی محلی می کند به مراتب بیش از زمانی که چنین قصدی ندارد در معرض اعتمادسوزی قرار می گیرد و توقع ایجادشده سبب می شود نواقص و نارسایی ها بیشتر به چشم بیاید و اعتمادی که تا حدی پیش از این ایجاد شده است، به شدت آسیب ببیند. زمینه های بروز چنین پدیده ای در میان رشتوندان در مقابل مجموعه شهرداری رشت که مدتی است تلاش می کند در راستای اعتمادسازی محلی گام بردارد وجود دارد. که در ادامه به دلایل آن می پردازیم. تحقیقات نشان می دهد با توجه به اینکه ویژگی های محیط شهری تقریبا ثابت است، ویژگی های اعتمادشونده و اعتماد کننده نقش اصلی را در ایجاد اعتماد به مدیریت شهری ایفا می کنند. بر اساس این مدل، اگر بخواهیم رابطه شهرداری رشت با شهروندان را در دوره حضور سید محمدعلی ثابت قدم مد نظر قرار دهیم، نمی توانیم انتظار ایجاد اعتماد کامل به مدیریت شهری را داشته باشیم به این دلیل که برای هریک از  مهم ترین ویژگی های اعتماد شونده (مدیریت شهری) مثالی نقض و یا حداقل یک علامت سوال چالش برانگیز داریم که آسیب بسیاری به اعتمادسازی محلی وارد می کند.  نتایج این تحقیق نشان می دهد: "توانایی انجام وظایف" مهم ترین مولفه در میان ویژگی های مدیریت شهری است. عدم پرداخت به موقع حقوق و بیمه کارکنان بخش های مختلف از جمله نیروهای زحمتکش آتش نشانی، پاکبانان، پرسنل حوزه فضای سبز، بازرسان تاکسیرانی، رانندگان اتوبوس و ... که از اولیه ترین وظایف هر شهرداری است و یا به عنوان مثال مشکلات ناشی از برف نیم متری در روزهای اخیر و عدم خدمات رسانی مناسب از جمله مواردی است که سوالات زیادی را در ذهن شهروندان ایجاد کرده است. آیا پیاده راهی که در ابتدای عمر خود با کفپوش های بی کیفیت روزگار می گذارند، آن هم وقتی هزینه قابل توجهی برای ساخت آن شده است، نشان از عدم توانایی در انجام وظایف به طور صحیح ندارد؟ آیا اجرای آسفالت های ضعیف که مورد انتقاد اعضای شورا و شهروندان قرار می گیرد آن هم در شرایطی که نسبت به گذشته هزینه بیشتری برای آن می شود و کمیت آن هم به صورت ملموس بالا می رود نشانی از ناتوانی در انجام وظایف ندارد؟ حداقل این است که نظارت کافی در این موارد صورت نگرفته است. البته از آنجا که قصد ندارم در این تحلیل به بیان تمامی مشکلات موجود ...

آخرین اخبار