رفتن به بالا

حرف تازه

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • دوشنبه ۳ مهر ۱۳۹۶
  • الإثنين ۴ محرم ۱۴۳۹
  • 2017 Monday 25 September

امین مهرآور: شما می توانید یک مدیر دولتی باشید که با شعار «من سرهنگ نیستم» روی کار آمده اما رفتار عصبی شما روی نظامیان را سفید کند، می توانید یک تحصیلکرده و استاد رشته جامعه شناسی باشید اما برکرسی مدیریت مهمترین نهاد اقتصادی یک استان تکیه زده و حتی خود را دارای سوابق رسانه ای معرفی کنید […]

امین مهرآورشما می توانید یک مدیر دولتی باشید که با شعار «من سرهنگ نیستم» روی کار آمده اما رفتار عصبی شما روی نظامیان را سفید کند، می توانید یک تحصیلکرده و استاد رشته جامعه شناسی باشید اما برکرسی مدیریت مهمترین نهاد اقتصادی یک استان تکیه زده و حتی خود را دارای سوابق رسانه ای معرفی کنید اما در برخورد با رسانه ها و خبرنگاران برخوردی شبیه مسئولان اداره ممیزی داشته باشید. این پارادوکس عملی در حرف و نظر شیوه بسیاری از مدیران دولتی رسانه هراس گیلان است که با تازیانه کلام تن نحیف جامعه مطبوعاتی گیلان را نوازش می دهند.
در چند روز گذشته برخی رسانه های استانی خبر از کاهش بودجه پیشنهادی استان گیلان درلایحه بودجه سال ۱۳۹۶ دادند، انتشار این خبر موجب شد تا ریاست سازمان برنامه بودجه استان در یک نشست خبری «فوری» تصمیم به روشنگری و شفاف سازی بگیرد اما آن چه دراین نشست رخ داد همه چیز به غیر از روشنگری در مورد پرسشهای مطرح شده بود. ایشان در ابتدا سخن از قدردانی از خبرنگاران گفتند و اینکه این قدردانی نباید محدود به یک روز باشد اما طولی نکشید که عملکرد ایشان در قبال پرسش خبرنگاران در همان جلسه یادآور حالت پاسخگویی مدیران دولت قبل شد و تذکر برخی از خبرنگاران را در نحوه برخورد به همراه داشت. با این حال خوب است که گاهی نقدهایی مطرح شود تا عده ای از مدیران یاد خبرنگاران بیفتند.

رئیس سازمان برنامه و بودجه گیلان که همواره خود را یک «معلم دانشگاهی» معرفی می کند در این جلسه تلاش کرد با تکیه بر توانایی خوبِ سخنوری اش و صفتی که طی سالها تدریس در دانشگاه به یکی از نقاط قوت وی تبدیل شده است پاسخ خبرنگاران را نه با آمار و استدلال بلکه با بیان کلمات زیبا! بدهد. جملات زیبایی که محور بسیاری از مراسم های سازمان برنامه و بودجه در سال های گذشته بوده و هر از چندگاهی با دعوت از سخنرانان برجسته کشوری و استانی در تالار اجتماعات خودنمایی می کند ولی در جواب این پرسش و نه اتهام که چرا بودجه پیشنهادی گیلان کاهش یافته با تکذیب این موضوع به این بسنده می شود که به دکتر نوبخت اعتماد داشه باشید!

نگاهی به پاسخ های رئیس سازمان برنامه و بودجه گیلان در نشست خبری اخیر می تواند مهر تاییدی بر این نظر باشد که محمدی درعمل دست خالی آمده بود تا به زعم خود تنها بتواند قدری موجبات آرامش فضا را برای همکاران و دوست خودی اش فراهم کند.
محمدی با ذکر عباراتی همچون « به دکتر نوبخت فرزند گیلان اعتماد داشته باشید» تنها تلاش کرد تا با هزینه کردن از آبروی این چهره ملی گیلانی، خود و همکارانش را از پاسخگویی و شفاف سازی برهاند. ولی واقعیت این است که اگر قرار باشد ما تنها اعتماد صرف به یک شخص داشته باشیم باید اکنون پای وعده جناب نوبخت در سال گذشته می ماندیم که قول داده بود راه آهن قزوین -رشت در سال جاری افتتاح خواهد شد و حال آن را به سال دیگر موکول کرده است!

نقطه عطف این نشست اما زمانی بود که چند تن از خبرنگاران پرسش هایی را مطرح کردند، او که خود نیز در ابتدای سخنانش کار رسانه ها را پرسشگری عنوان کرده بود حالا در برابر پرسش های یک خبرنگار چنان با خشم و عصبانیت پاسخ داد که موجب بهت برخی از حاضرین گردید.

محمدی خبرنگارِان مخاطب خود را در قبال پرسشی ساده درحالی موظف به ارائه آمار و اسناد می داند که خود بعنوان رییس سازمان برنامه و بودجه گیلان هیچ گونه آمار و سندی مبنی بر شفاف سازی و رد این ادعا ارائه نکرد. شاید ایشان همان طور که از مدرک دانشگاهی وی مشخص است چندان به نظام بودجه نویسی آشنا نباشد و اطلاعات اقتصادی وی نیز چندان مورد توجه نباشد که این البته اشکالی ندارد اما وقتی در مقام رئیس سازمان برنامه و بودجه و آن هم در نشستی که به منظور شفاف سازی پیرامون بودجه سال ۱۳۹۶ تشکیل شده، نمی تواند تنها به این بسنده کند که به دکتر نوبخت اعتماد داشته باشید. شاید چنین پاسخی این واکنش را به همراه داشته باشد که به ظاهر استان گیلان باید تنها به دکتر نوبخت امید داشته باشد و مدیران اقتصادی استانی در اینجا کاره ای نیستند جز این که یا در بحبوحه امضا موافقت نامه های مالی ادارات و طرح سرشماری به ژاپن سفر کنند و یا همایش سخنان و جملات قصار را بدون هیچ خروجی عملی و اجرایی ترتیب دهند!

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

یادداشتی از سارنگ حسن پور؛

جوانگرایی و نسل بازنشسته ای که قصد خداحافظی ندارد!

سارنگ حسن پور - خبر کوتاه و بود و بهت برانگیز! دوباره خبر را مرور میکنم : “با تصویب نمایندگان مجلس، مقامات از شمول قانون ممنوعیت به ‌کارگیری بازنشستگان مستثنی شدند” (اینجا) با خود می اندیشم در سالی که همه از مقام معظم رهبری تا ریاست جمهور و همه افرادی که خودشان را صاحبنظر در کشور میدانند از لزوم جوانگرایی در سطوح مدیریتی کشور و ضرورت بکار گیری و اشتغال جوانان و بالا رفتن سن مدیریتی کشور سخن میگویند؛ اینگونه مصوبات از نمایندگان مجلس شورای اسلامی را با چه معیار و ملاکی باید پذیرفت؟ در کشوری که نرخ جمعیت بیکار و فارغ التحصیلان دانشگاهها و نیروی آماده به کارش دائما در حال افزایش است آیا لازم است که برای مقامات که البته هنوز وسعت واژه اش را نمیدانیم ولی احتمال میدهیم تا سطوح میانی و مدیران کل استانی نیز تسری یابد از افراد بازنشسته استفاده شود؟ پذیرفتنش منطقی نیست که در طول ۳۹سال بعد از گذشت انقلاب هنوز هم به همان نسل اول انقلاب دل خوش کرده ایم و هنوز هم آنان را وارثان بلاتغییر انقلاب و کشور میدانیم و قصدی برای منتقل نمودن تجربیات کشورداری برای نسل بعدی نداریم و حتی برای ادامه حضور بازنشستگان قانون تصویب میکنیم و از نمایندگان مجلس علی الخصوص نمایندگان لیست امید که خودشان با همت و حمایت و حضور همین جوانان پرشور و با انگیزه و آگاه توانستند به کرسی های بهارستان دست بیابند؛ بعید است که به این مصوبه رای مثبت داده باشند که اگر اینگونه باشد باعث تاسف است. نتایج از این دست مصوبات اشتباه و کارشناسی نشده در میان مدت و در وضعیت فعلی چه بسا در کوتاه مدت، باعث عدم بکارگیری و اشتغال جوانان و بالا رفتن سن ازدواج و افزایش آمار طلاق و ایجاد فضای یاس و دلمردگی و سایر آسیبهای اجتماعی در حوزه جوانان که خواهد بود. بهتر است کمی جدی تر به مسائل نگاه کنیم و مسائلی که با تدبیر قابل حل هستند قبل از آنکه به بحران تبدیل بشوند ؛ فکر اساسی برایشان بشود. حرف تازه: انتشار یادداشت های دریافتی الزاما به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفا جهت انجام رسالت مطبوعاتی و آشنایی مخاطبان با فضای روز جامعه منتشر می شود. منبع : گیل نگاه  

آخرین اخبار