رفتن به بالا

حرف تازه

تعداد اخبار امروز : 1 خبر


  • جمعه ۶ اسفند ۱۳۹۵
  • الجمعة ۲۷ جماد أول ۱۴۳۸
  • 2017 Friday 24 February

حرف تازه : حسین شریعتمداری مشهور به «سردار قلم اصولگرایان» باز هم به جدول زد! او همواره در عمر سیاسی خود، مجالی برای دفاع به دیگران نداده و عمدتا هر آنکس که در برابرش نشسته، حامی ششدانگش بوده و صرفاً در برخی جزئیات با او همرای نبوده! در واقع او تنها از پس مناظرات و مصاحبه […]

حرف تازه : حسین شریعتمداری مشهور به «سردار قلم اصولگرایان» باز هم به جدول زد! او همواره در عمر سیاسی خود، مجالی برای دفاع به دیگران نداده و عمدتا هر آنکس که در برابرش نشسته، حامی ششدانگش بوده و صرفاً در برخی جزئیات با او همرای نبوده! در واقع او تنها از پس مناظرات و مصاحبه ها و مقالات «یکطرفه» برآمده و چون جوابی بر او نیامده، پس به حق به «سردار قلم» مشهور شده است!

به گزارش حرف تازه به نقل از سرویس سیاسی «انتخاب»؛ شریعتمداری اما شب گذشته یکی از معدوددفعاتی بود که فردی مقابلش نشست که مخالف تمام قد نگاه و منش تندروانه ی وی بود. مصطفی کواکبیان مدیرمسئول روزنامه مردمسالاری& دبیر کل حزب مردمسالاری و نماینده مجلس در برنامه شب گذشته متن حاشیه در برابر حسین شریعتمداری نشست. گو آنکه کواکبیان، در برابر شریعتمداری خیلی بیشتر می توانست لب به سخن بگشاید و تناقضات ذهنی او را در برابر چشم میلیون ها ایرانی، آشکار سازد، اما به هر شکل، یا نخواست  یا فرصت اندک برنامه تلویزیونی، به او اجازه چنین کاری نداد. شاید اگر تلویزیون اجازه می داد یک چهره مسلط تر و تام عیار رسانه ای اعتدالگرا یا اصلاح طلب در برابر شریعتمداری حاضر شود، شریعتمداری (که بی حوصله تر و کم ظرفیت تر از آنچه بود که تصور می شد) زودتر از موعد برنامه زنده را تعطیل می کرد!
اما چه شیرین است، وقتی حسین شریعتمداری از «سند» و «مستندات» سخن می گوید! دائم می گفت: اقای کواکبیان مستند سخن بگویید! چنان حرف می زد، گویی او مدیر روزنامه ای نیست که هر روز صدها دروغ نثار منتقدانش می کند و سندی هم اراِئه نمی دهد! «سند» در قاموس کیهانیان، همان چیزیست که که قبلتر در «کیهان» منتشر شده! وقتی منتشر می شود، اسمش می شود «سند»! به همین سادگی! بنابراین، کواکبیان حق ندارد حرفی بزند،چون سندی همرهش نیست! اما جناب شریعتمداری حق دارد هر آنچه می خواهد بگوید! چون از دهان مبارکش خارج شده، پس اسمش سند است!
بگذارید برسیم به همان بحث «سند»! یکی از دهها بحث دروغی که از زبان مستند جناب شریعتمداری خارج شد، دلار ۳۱۰۰ تومانی در دوران احمدی نژاد بود! وقتی شریعتمداری دلار ۴۰۰۰ تومانی دولت روحانی را تقبیح کرد، کواکبیان دلار ۳۶۰۰ تومانی احمدی نژاد را یادآوری کرد که ظرف چند ماه، از ۱۲۰۰ تومان به این عدد رسیده بود! اما دکتر شریعتمداری به نیابت از دکتر احمدی نژاد، ضمن تکذیب دلار ۳۶۰۰ تومانی در دولت قبل، ادعا کرد که در دولت احمدی نژاد، دلار نهایتا به عدد ۳۱۰۰ رسید نه ۳۶۰۰! و در ادامه از کواکبیان خواست، مثل او مستند سخن کند!
برای پاسخ به همین تک ادعای «مستند»!! جناب شریعتمداری، به سند بانک مرکزی دوران احمدی نژاد و همچنین خبر روزنامه کیهان در سال ۹۱ در مورد دلار ۳۶۰۰ تومانی اشاره مختصری می کنیم و چون در قاموس کیهانیان، «سند همان چیزیست که در کیهان منتشر می شود»، پس وجدان همواره بیدار جناب شریعتمداری را به مستندات مذکور جلب می کنیم:
وقتی «سردار قلم» به نفس نفس افتاد/ سند کیهانی برای دروغ دیشب شریعتمداری!
در این خبر، کیهان در تاریخ ۱۳ اسفند ۱۳۹۱ با افتخار تمام از از کاهش ٧۵ تومانی قیمت دلار خبر داده که تازه به قیمت ٣۶۴٠ تومان رسیده است! یعنی ۵۴٠ تومان بیشتر از ادعای دروغین شریعتمداری ! و این یعنی یکی از هزاران جعلیات به اصطلاح مستند شریعتمداری که با فراموشی ویژه جنابش، مخلوط شده است!
وقتی «سردار قلم» به نفس نفس افتاد/ سند کیهانی برای دروغ دیشب شریعتمداری!
سند بانک مرکزی دوره احمدی نژاد

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

یادداشتی از بهنیا ثابت رفتار؛

اعتمادسازی یا اعتمادسوزی؟

بهنیا ثابت رفتار* -  اعتمادسازی یکی از ارکان اصلی توسعه شهری است. در سایه ایجاد اعتمادسازی محلی است که مشارکت و همراهی مردم با مدیران در سطوح بالاتری شکل می گیرد و آستانه تحمل در مقابل مشکلات و نارسایی های موجود به امید حرکت رو به توسعه افزایش می یابد. در نتیجه در مسیر دستیابی به اهداف برند سازی و ایجاد فرصت های اقتصادی موانع کمتری ایجاد می شود. اما در نقطه مقابل اعتمادسازی، آسیبی به نام "اعتمادسوزی" وجود دارد. اعتمادسوزی می تواند ارتباط معناداری با ذهنیت ایجادشده در مردم در راستای اعتمادسازی داشته باشد. شاید زمانیکه یک مجموعه تصمیم به ایجاد اعتمادسازی محلی می کند به مراتب بیش از زمانی که چنین قصدی ندارد در معرض اعتمادسوزی قرار می گیرد و توقع ایجادشده سبب می شود نواقص و نارسایی ها بیشتر به چشم بیاید و اعتمادی که تا حدی پیش از این ایجاد شده است، به شدت آسیب ببیند. زمینه های بروز چنین پدیده ای در میان رشتوندان در مقابل مجموعه شهرداری رشت که مدتی است تلاش می کند در راستای اعتمادسازی محلی گام بردارد وجود دارد. که در ادامه به دلایل آن می پردازیم. تحقیقات نشان می دهد با توجه به اینکه ویژگی های محیط شهری تقریبا ثابت است، ویژگی های اعتمادشونده و اعتماد کننده نقش اصلی را در ایجاد اعتماد به مدیریت شهری ایفا می کنند. بر اساس این مدل، اگر بخواهیم رابطه شهرداری رشت با شهروندان را در دوره حضور سید محمدعلی ثابت قدم مد نظر قرار دهیم، نمی توانیم انتظار ایجاد اعتماد کامل به مدیریت شهری را داشته باشیم به این دلیل که برای هریک از  مهم ترین ویژگی های اعتماد شونده (مدیریت شهری) مثالی نقض و یا حداقل یک علامت سوال چالش برانگیز داریم که آسیب بسیاری به اعتمادسازی محلی وارد می کند.  نتایج این تحقیق نشان می دهد: "توانایی انجام وظایف" مهم ترین مولفه در میان ویژگی های مدیریت شهری است. عدم پرداخت به موقع حقوق و بیمه کارکنان بخش های مختلف از جمله نیروهای زحمتکش آتش نشانی، پاکبانان، پرسنل حوزه فضای سبز، بازرسان تاکسیرانی، رانندگان اتوبوس و ... که از اولیه ترین وظایف هر شهرداری است و یا به عنوان مثال مشکلات ناشی از برف نیم متری در روزهای اخیر و عدم خدمات رسانی مناسب از جمله مواردی است که سوالات زیادی را در ذهن شهروندان ایجاد کرده است. آیا پیاده راهی که در ابتدای عمر خود با کفپوش های بی کیفیت روزگار می گذارند، آن هم وقتی هزینه قابل توجهی برای ساخت آن شده است، نشان از عدم توانایی در انجام وظایف به طور صحیح ندارد؟ آیا اجرای آسفالت های ضعیف که مورد انتقاد اعضای شورا و شهروندان قرار می گیرد آن هم در شرایطی که نسبت به گذشته هزینه بیشتری برای آن می شود و کمیت آن هم به صورت ملموس بالا می رود نشانی از ناتوانی در انجام وظایف ندارد؟ حداقل این است که نظارت کافی در این موارد صورت نگرفته است. البته از آنجا که قصد ندارم در این تحلیل به بیان تمامی مشکلات موجود ...

آخرین اخبار