رفتن به بالا

حرف تازه

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • چهارشنبه ۴ مرداد ۱۳۹۶
  • الأربعاء ۲ ذو القعدة ۱۴۳۸
  • 2017 Wednesday 26 July

میرحسین مومنی زاده* : اصل مدیریت واحد بر سرزمین؛ اصلی جدی و قابل دفاع است. این موضوع در اداره شهر موضوعیت بسیار زیادی پیدا می کند. اینکه کسی شهردار باشد و مدیریت آب، برق، گاز، تلفن و… در شهر، بر عهده دیگری باشد، اساسا بی معنا بوده؛ بطوریکه در بسیاری از موارد موجب ایجاد تداخل در […]

میرحسین مومنی زاده* : اصل مدیریت واحد بر سرزمین؛ اصلی جدی و قابل دفاع است. این موضوع در اداره شهر موضوعیت بسیار زیادی پیدا می کند. اینکه کسی شهردار باشد و مدیریت آب، برق، گاز، تلفن و… در شهر، بر عهده دیگری باشد، اساسا بی معنا بوده؛ بطوریکه در بسیاری از موارد موجب ایجاد تداخل در روند اجرای امور می گردد.
برای اجرای هرچه بهتر برنامه‌های عمرانی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و آموزشی در شهر می بایست مدیریت واحدی وجود داشته باشد که از تمامی برنامه‌ها مطلع بوده و از هدررفت منابع و انرژی به واسطه موازی کاری جلوگیری کند.
به طور مثال در شهر رشت؛ ادارات و سازمان‌هایی وجود دارند که برنامه‌های مشابه یکدیگر را با نام‌های متفاوت اجرا کرده و به خاطر سیستماتیک نبودن، این برنامه‌ها به سرانجام خاصی نمی‌رسند و عملا وضعیت ساخت و ساز درون شهری نیز متاثر از این وضعیت خواهد بود؛ بطوریکه وقتی مدیریت ادارات مذکور از یکدیگر جدا باشند، هرکدام از آنها برای اجرای عملیات عمرانی خود هزینه‌های گزافی را جهت حفاری متحمل می‌شوند که اگر مدیریت واحدی وجود داشته باشد، می‌توان برای هر محله برنامه خاصی پیش بینی کرده و تمام عملیات عمرانی را بصورت همزمان به پایان رساند. واضح است؛ فارغ از هزینه‌ها و خساراتی که عدم وجود مدیریت واحد به بار می آورد، نارضایتی و عدم اعتماد مردم نسبت به مجموعه مدیریتی شهر نیز به دنبال آن خواهد بود که متعاقبا می تواند خطرات غیرقابل جبرانی را به شهر و شهروندان تحمیل کند. در بسیاری از موارد اقدامات عمرانی ادارات مذکور در سطح شهر بدون اطلاح شهرداری صورت گرفته و حفره‌های ایجاد شده بدون سرپناه، تسطیح و آسفالت رها شده که هم زیبایی بصری شهر را مخدوش کرده و هم خسارات سنگینی را به شهروندان وارد کرده است.
در شرایط امروز آنچه اهمیت می یابد لزوم توجه به مدیریت واحد و یکپارچه شهری است و لاجرم می بایست مدیریت ادارات آب، برق، گاز، تلفن و حتی راهنمایی و رانندگی و هر آنچه که مدیریت شهر بدان مرتبط است را به شهرداری ها تفویض کنیم تا شهر کارآمدتر اداره شود. شاید هم اکنون نتوان به طور قاطع درباره حوزه های فرهنگی و آموزشی بحثی به میان آورد اما در حوزه های خدماتی و فیزیکی با جرات می توان بر این عقیده پا فشرد.
این کار شورای شهر را واقعا شورای شهر خواهد کرد. در شرایط کنونی شورای شهر صرفا شورای شهرداری (به معنای امروزی آن) است. اگر شورای شهر به معنای واقعی شورای شهر باشد؛ مشارکت مردم در اداره شهر که می توان تاثیر آن را به کل کشور نیز تعمیم داد هم معنای واقعی تری پیدا خواهد کرد. همچنین این کار بسیاری از تعارض های منطقه ای را از بین خواهد برد.
با این کار دولت هم به کارهای سیاست گذاری خواهد پرداخت و در جایگاه رفیع تری قرار خواهد گرفت. در حقیقت با تفویض امور این چنینی فلسفه وجودی فرمانداری در مسائل امنیتی محقق شده و کارکرد متفاوتی پیدا خواهد کرد. شهر در حقیقت یا فرماندار خواهد داشت؛ یا شهردار؛ و این کار حجم فعالیتهای اداری کشور و بروکراسی را کاهش و تعاملات و مدیریت منطقه ای را آسان خواهد کرد.
البته غالبا با طرح چنین موضوعی، گفته می شود؛ فساد در شهرداری ها زیاد است و یا اینکه شوراهای شهر و شهرداران توانمندی بالایی ندارند و امثال آن… که البته معتقدم این گزاره ها نمی تواند مانع اصلاحات اساسی باشد. این مسائل را هم باید یکی پس از دیگری و به مرور حل کرد؛ لیکن نباید آنها را بهانه ای برای حفظ وضع موجود بدانیم.
با توجه به ماده ۱۳۷ برنامه چهارم توسعه که از واگذاری مسئولیت‌هاى موازى دستگاه‌هاى دولتى به شهردارى‌ها سخن می گوید، می‌توان دسته‌ای از تصدی‌های مربوط به دستگاه‌های اجرایی را به شهرداری ها واگذار کرد تا بر این اساس مدیریت یکپارچه شهری معنا یابد. مسلما با اجرای طرح مدیریت یکپارچه شهری این خسارات به حداقل خواهد رسید و انتظار می‌رود تا شوراهای اسلامی شهرها و نمایندگان مجلس شورای اسلامی؛ فارغ از جدل‌ها و بحث‌های سیاسی، مقدمات تصویب و اجرای این طرح را فراهم کنند.

*مشاور برنامه ریزی و امور عمرانی فرماندار رشت

انتشار مطالب و یادداشت های دریافتی الزاما به معنای تایید محتوای آن نیست و به منظور تنویر افکار عمومی از فضای رسانه‌ای منتشر می‌شود.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

یادداشتی از بهنیا ثابت رفتار؛

عقلانیت و توسعه نگری، پیروز استیضاح

بهنیا ثابت رفتار - جلسه صبح روز سه شنبه شورای شهر رشت که با موضوع استیضاح شهردار برگزار شد را شاید بتوان نقطه عطفی در کارنامه شورای شهر دانست. تغییر آرایش اعضاء که مدتی‌بود از سوی رسانه‌های نزدیک به شهردار تلاش می‌شد به دو دسته توسعه‌گرا و ضدتوسعه یا به قول عوام خیرخواه و معامله‌گر تقسیم شوند یکی از مشخص‌ترین نشانه‌های این تغییرات بود. در طول دو سال چالش حضور ثابت قدم در راس شهرداری رشت، محمود باقری جایگاه خود را به عنوان مخالف همیشگی شهردار تثبیت کرده بود. گویی همه برنامه‌های مخالف شهردار، یک عضو ثابت دارد. اما گذشت زمان نشان داد که آنچه دیگران در آینه عملکرد شهرداری دیدند، دو سال پیشتر، محمود باقری پیرمرد باروتی شورا در خشت خام ساختمان ساعت دیده بود. رویکرد رسانه‌های نزدیک به شهردار در ماههای پایانی، حمله شخصی به اعضای شورا و متهم کردن آنها به انگیزه‌های حاشیه‌ای، و اغراق و تاکید بر ادبیات محمود باقری تیزخشم بود که برخی مواقع افراطی و کنترل نشده می‌نمود. پیرمرد قادر نبود چونان برخی سیاسیون خشم خود را با لبخند بروز دهد و رفتارهای متناقض را با امتیازگیری‌ها تاخت بزند و همین نقطه ضعفی بود بر عملکردش که تلاش داشت به قول خودش شهر را از دست ثابت‌قدم نجات دهد. جلسه امروز اما دو رویکرد درخشان و فراتر از انتظار را از دو عضو خود شاهد بود. محمود باقری با آرامشی مثال زدنی، خط بطلانی کشید بر همه آنچه از او نقل می شد و همین باطل‌السحر ثابت قدم در جلسه گشت. باقری امروز آرامتر از همیشه، با طمانینه سخن گفت و رفتار کرد و تلاش کرد از هرگونه تنشی جلوگیری کند تا گزک دست مخالفین نیفتد. سوی دیگر این موفقیت، مدیون مدیریت موسوی روزان است. پیرمرد مهربان و خندان پوسترهای انتخابات که موفق به راهیابی به شورای پنجم نشده است. او که با وجود عدم حضور در لیست انتخاباتی ثابت قدم، همچنان رابطه حسنه‌اش را با وی حفظ کرده بود، امروز نشان داد که منافع شهر را با هیچ چیز معامله نمی‌کند و پس از مشاهده وضعیت جلسه امروز که می‌رفت به تعطیلی کشانده شود، با مدیریت مثال زدنی و هوشمندانه در جلسه شورا، حضور خود را به‌عنوان یک مدیر باتجربه که در لحظات حساس، توانایی تصمیم‌گیری‌های معقولانه را دارند اثبات کرد. امری که شاید در نبود وی هرگز به سرانجام نمی‌رسید و پروژه استیضاح دقیقه نودی ابتر می‌ماند. امروز مردم شهر، روز خود را با خبر داغ برکناری ثابت‌قدم می‌گذرانند اما قهرمانان واقعی امروز باقری و روزان بودند که توانستند در روزهای آخر خود بالاخره پس از سه تلاش نافرجام، این پروژه را به اتمام برسانند. جای خالی این دو، در شورای بعد زیاد احساس خواهد شد.

آخرین اخبار