رفتن به بالا

حرف تازه

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • پنجشنبه ۷ اردیبهشت ۱۳۹۶
  • الخميس ۰ شعبان ۱۴۳۸
  • 2017 Thursday 27 April

سید مانی طلوعی * : چرخ های پیشرفت و تعالی یک جامعه زمانی کند شده و از حرکت باز می ایستد که منافع شخصی و گروهی بر منافع و اولویت های جامعه اولویت یابد، اگرچه این موضوع می تواند ناشی از نا آگاهی و کوتاه انگاری افراد آن جامعه باشد ولی جای افسوس فراوان دارد […]

سید مانی طلوعی * : چرخ های پیشرفت و تعالی یک جامعه زمانی کند شده و از حرکت باز می ایستد که منافع شخصی و گروهی بر منافع و اولویت های جامعه اولویت یابد، اگرچه این موضوع می تواند ناشی از نا آگاهی و کوتاه انگاری افراد آن جامعه باشد ولی جای افسوس فراوان دارد که در جامعه ما این موضوع علاوه بر خودنمایی در بدنه جامعه و بخشی از مسئولین دولتی در فضایی که با عنوان محل آگاهی و آموزش و به عبارتی موتور محرک جامعه شناخته می شود نیز چه بسا با شدت بیشتر دیده می شود.
دانشگاه های ما که باید محلی برای آموزش علم واخلاق برای آینده سازان این مرز و بوم باشد تبدیل به محلی برای تاخت و تاز وخودنمایی مسئولان دانشگاهی و ربودن گوی سبقت از یکدیگر برای رسیدن به مقام و جایگاه بالاتر شده است.
مسئولان دانشگاه به جای آنکه تمام تلاش خود را جهت بهبود وضع آموزش و جایگاه علمی دانشجویان صرف نمایند، بیشتر نگران بهبود جایگاه شخصی خود در محافل سیاسی و پیرو آن ارتقای مقام در دانشگاه هستند و اگرهم کاری برای بهبود وضع دانشجویان انجام می دهند سطحی بوده و بیشتر جنبه نمایشی دارد تا بتوانند رزومه کاری خود را کامل کنند. از این جهت است که هرگز شاهد تغییرات زیر بنایی و تدوین نظامی درست برای بهبود مستمر در وضع آموزش و حال دانشجویان نیستیم.
اینگونه است که به کرات شاهد هستیم بودجه ای که باید صرف ارتقای جایگاه علمی دانشجویان و دانشگاه شود در موارد غیر ضروری اتلاف می شود و بدتر از آن در مواردی گزارش شده در حالی که دانشجویان از امکانات اولیه مورد نیاز برای تحصیل محروم بوده اند آقای رئیس هزینه های چند ده میلیونی برای دکور اتاق خود فرموده اند !!
شایسته است که برخی مسئولین دانشگاهی که دانشگاه و کرسی مسئولیت را با نردبان پیشرفت شخصی و جناحی اشتباه گرفته اند، آگاه باشند که در محیطی مانند دانشگاه که تحت عنوان محیط آموزشی شناخته می شود اعمال و رفتار ایشان الگویی عملی برای دانشجویان و به تبع آن برای کل جامعه محسوب می شود. لذا در فرمایشات و سخنرانی های خود نباید اظهار فضل کنند و بر مشکلات عدیده ی اخلاقی و رفتاری جامعه گله مند شوند زیرا کمی که به خود بیایند متوجه می شوند بخش بزرگی از این مشکلات را خودشان از طریق آموزش رفتاری به جامعه تزریق می کنند.
در پایان این مطلب باید مجددا یادآور شویم که ریشه بسیاری از مشکلات ما ناشی از خودبینی و ترجیح نفع شخصی بر منافع جمعی است و متاسفانه این موضوع اندک اندک به بخشی از اخلاق اجتماعی ما ایرانیان تبدیل شده است. در مواقع بروز یک ناهنجاری اخلاقی در جامعه برای رفع آن به آموزش صحیح پناه می برند اما وای به روزی که بگندد نمک!!!

*مسئول سابق کرسی آزاد اندیشی دانشگاه های پیام نور گیلان

انتشار  یادداشت های دریافتی لزوما به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفا جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه‌ای منتشر می‌شود.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

واکنش بهنیا ثابت رفتار به نامه سرگشاده شهردار رشت؛

سلام دکتر!

حرف تازه - بهنیا ثابت رفتار مدیر مسئول حرف تازه با انتشار نامه ای نسبت به نامه سرگشاده سید محمدعلی ثابت قدم شهردار رشت واکنش نشان داد. متن نامه بدین شرح است: به نام خدا جناب آقای دکتر سید محمدعلی ثابت قدم شهردار محترم رشت با سلام، درود و تحیات الهی... ضمن تبریک به مناسبت فرارسیدن ۱۲ فروردین روز جمهوری اسلامی و ضمن آرزوی بهروزی رشت عزیز در سال جدید، احتراما پیرو انتشار نامه سرگشاده اخیر شما به مردم (اینجا بخوانید) در سالروز افتتاح پیاده راه "فرهنگی" رشت، ذکر چند نکته را ضروری دانستم. ۱٫ بر این باورم مسیر عقلانیت و توسعه از گفتمان مبتنی بر فرهنگ، ادب و احترام متقابل عبور می کند و معتقدم در این راه مدیران و شهرداران باید بیش از آن که به آجر و امور عمرانی بیندیشند، به مقوله فرهنگ توجه ویژه داشته باشند. در فرهنگ ایرانی اسلامی، بارها بر "سلام" و سبقت گرفتن در آن، تاکید شده است که می توان از آن به عنوان یکی از مصادیق ادب و فرهنگ در این دیار یاد کرد. از این رو از جنابعالی به عنوان یکی از مدیرانی که همواره ادعای دغدغه مندی فرهنگ و توسعه داشته اید انتظار می رفت نامه سرگشاده خود در سالروز افتتاح پیاده راه "فرهنگی" را با سلامی بر مردم که ولی نعمتان هستند آغاز کنید.  ۲٫ پیش از این در مواردی از جمله نشست خبری خود در تالار گفتمان شهرداری رشت (اینجا بخوانید) و یا نامه ای که به نماینده مجلس رشت نوشته بودید (اینجا بخوانید) از ادبیات عجیب و غریبی استفاده کرده اید که به اعتقاد بنده نه در شان رشت بود و نه در شان جایگاه شهرداری... تکرار چنین اتفاقاتی نگران کننده است. یکبار نوبت به برخی اصحاب رسانه رسید و یکبار برخی شورانشینان، یکبار هم نماینده مجلس و یکبار مردم... که هر بار در سطوح مختلف نمایان شد! حالا یکسال پس از افتتاح پیاده راه فرهنگی باید در مورد ضرورت "سلام" و یا "ادبیات مناسب" که نقش الف را در الفبای فرهنگ دارند صحبت کنیم و ضرورتش را به شما به عنوان شهردار این شهر یاداوری کنیم! ۳٫ از انقلابی گری گفته اید. آقای ثابت قدم! کدام روحیه انقلابی هدررفت منابع مالی را می پذیرد؟ تاوان دوباره کاری ها و اجراهای بی کیفیت را چه کسانی می دهند؟ چطور در طول یکسال یک خیابان چند بار آسفالت می شود؟ چطور در کمتر از یکسال برخی کفپوش های پیاده راه لق می زنند و ترک می خورند؟ چطور انتظار اعتماد سازی دارید وقتی گاهی نشانی از کیفیت در اجرا را به مردم نشان نمی دهید؟ مردم برای این آسفالت ها و این وضعیت ترافیکی باید احساس غرور کنند؟ معتقدم غرور مردم از دستاوردهای نظام مقدس جمهوری اسلامی است؛ نه از وضعیت فعلی شهر رشت و مدیریت فعلی این شهر... هرچند قصد ندارم دستاوردهای مثبتتان را نادیده بگیرم اما در آن سطحی هم نمی بینم که موجب غرور شوند! و حاضرم در این زمینه در حضور عموم مردم به مناظره با شما بنشینم و قضاوت را برعهده مخاطبان بگذارم! اتفاقا در ...

آخرین اخبار