رفتن به بالا

حرف تازه

تعداد اخبار امروز : 1 خبر


  • جمعه ۶ اسفند ۱۳۹۵
  • الجمعة ۲۷ جماد أول ۱۴۳۸
  • 2017 Friday 24 February

سید مانی طلوعی * : چرخ های پیشرفت و تعالی یک جامعه زمانی کند شده و از حرکت باز می ایستد که منافع شخصی و گروهی بر منافع و اولویت های جامعه اولویت یابد، اگرچه این موضوع می تواند ناشی از نا آگاهی و کوتاه انگاری افراد آن جامعه باشد ولی جای افسوس فراوان دارد […]

سید مانی طلوعی * : چرخ های پیشرفت و تعالی یک جامعه زمانی کند شده و از حرکت باز می ایستد که منافع شخصی و گروهی بر منافع و اولویت های جامعه اولویت یابد، اگرچه این موضوع می تواند ناشی از نا آگاهی و کوتاه انگاری افراد آن جامعه باشد ولی جای افسوس فراوان دارد که در جامعه ما این موضوع علاوه بر خودنمایی در بدنه جامعه و بخشی از مسئولین دولتی در فضایی که با عنوان محل آگاهی و آموزش و به عبارتی موتور محرک جامعه شناخته می شود نیز چه بسا با شدت بیشتر دیده می شود.
دانشگاه های ما که باید محلی برای آموزش علم واخلاق برای آینده سازان این مرز و بوم باشد تبدیل به محلی برای تاخت و تاز وخودنمایی مسئولان دانشگاهی و ربودن گوی سبقت از یکدیگر برای رسیدن به مقام و جایگاه بالاتر شده است.
مسئولان دانشگاه به جای آنکه تمام تلاش خود را جهت بهبود وضع آموزش و جایگاه علمی دانشجویان صرف نمایند، بیشتر نگران بهبود جایگاه شخصی خود در محافل سیاسی و پیرو آن ارتقای مقام در دانشگاه هستند و اگرهم کاری برای بهبود وضع دانشجویان انجام می دهند سطحی بوده و بیشتر جنبه نمایشی دارد تا بتوانند رزومه کاری خود را کامل کنند. از این جهت است که هرگز شاهد تغییرات زیر بنایی و تدوین نظامی درست برای بهبود مستمر در وضع آموزش و حال دانشجویان نیستیم.
اینگونه است که به کرات شاهد هستیم بودجه ای که باید صرف ارتقای جایگاه علمی دانشجویان و دانشگاه شود در موارد غیر ضروری اتلاف می شود و بدتر از آن در مواردی گزارش شده در حالی که دانشجویان از امکانات اولیه مورد نیاز برای تحصیل محروم بوده اند آقای رئیس هزینه های چند ده میلیونی برای دکور اتاق خود فرموده اند !!
شایسته است که برخی مسئولین دانشگاهی که دانشگاه و کرسی مسئولیت را با نردبان پیشرفت شخصی و جناحی اشتباه گرفته اند، آگاه باشند که در محیطی مانند دانشگاه که تحت عنوان محیط آموزشی شناخته می شود اعمال و رفتار ایشان الگویی عملی برای دانشجویان و به تبع آن برای کل جامعه محسوب می شود. لذا در فرمایشات و سخنرانی های خود نباید اظهار فضل کنند و بر مشکلات عدیده ی اخلاقی و رفتاری جامعه گله مند شوند زیرا کمی که به خود بیایند متوجه می شوند بخش بزرگی از این مشکلات را خودشان از طریق آموزش رفتاری به جامعه تزریق می کنند.
در پایان این مطلب باید مجددا یادآور شویم که ریشه بسیاری از مشکلات ما ناشی از خودبینی و ترجیح نفع شخصی بر منافع جمعی است و متاسفانه این موضوع اندک اندک به بخشی از اخلاق اجتماعی ما ایرانیان تبدیل شده است. در مواقع بروز یک ناهنجاری اخلاقی در جامعه برای رفع آن به آموزش صحیح پناه می برند اما وای به روزی که بگندد نمک!!!

*مسئول سابق کرسی آزاد اندیشی دانشگاه های پیام نور گیلان

انتشار  یادداشت های دریافتی لزوما به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفا جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه‌ای منتشر می‌شود.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

یادداشتی از بهنیا ثابت رفتار؛

اعتمادسازی یا اعتمادسوزی؟

بهنیا ثابت رفتار* -  اعتمادسازی یکی از ارکان اصلی توسعه شهری است. در سایه ایجاد اعتمادسازی محلی است که مشارکت و همراهی مردم با مدیران در سطوح بالاتری شکل می گیرد و آستانه تحمل در مقابل مشکلات و نارسایی های موجود به امید حرکت رو به توسعه افزایش می یابد. در نتیجه در مسیر دستیابی به اهداف برند سازی و ایجاد فرصت های اقتصادی موانع کمتری ایجاد می شود. اما در نقطه مقابل اعتمادسازی، آسیبی به نام "اعتمادسوزی" وجود دارد. اعتمادسوزی می تواند ارتباط معناداری با ذهنیت ایجادشده در مردم در راستای اعتمادسازی داشته باشد. شاید زمانیکه یک مجموعه تصمیم به ایجاد اعتمادسازی محلی می کند به مراتب بیش از زمانی که چنین قصدی ندارد در معرض اعتمادسوزی قرار می گیرد و توقع ایجادشده سبب می شود نواقص و نارسایی ها بیشتر به چشم بیاید و اعتمادی که تا حدی پیش از این ایجاد شده است، به شدت آسیب ببیند. زمینه های بروز چنین پدیده ای در میان رشتوندان در مقابل مجموعه شهرداری رشت که مدتی است تلاش می کند در راستای اعتمادسازی محلی گام بردارد وجود دارد. که در ادامه به دلایل آن می پردازیم. تحقیقات نشان می دهد با توجه به اینکه ویژگی های محیط شهری تقریبا ثابت است، ویژگی های اعتمادشونده و اعتماد کننده نقش اصلی را در ایجاد اعتماد به مدیریت شهری ایفا می کنند. بر اساس این مدل، اگر بخواهیم رابطه شهرداری رشت با شهروندان را در دوره حضور سید محمدعلی ثابت قدم مد نظر قرار دهیم، نمی توانیم انتظار ایجاد اعتماد کامل به مدیریت شهری را داشته باشیم به این دلیل که برای هریک از  مهم ترین ویژگی های اعتماد شونده (مدیریت شهری) مثالی نقض و یا حداقل یک علامت سوال چالش برانگیز داریم که آسیب بسیاری به اعتمادسازی محلی وارد می کند.  نتایج این تحقیق نشان می دهد: "توانایی انجام وظایف" مهم ترین مولفه در میان ویژگی های مدیریت شهری است. عدم پرداخت به موقع حقوق و بیمه کارکنان بخش های مختلف از جمله نیروهای زحمتکش آتش نشانی، پاکبانان، پرسنل حوزه فضای سبز، بازرسان تاکسیرانی، رانندگان اتوبوس و ... که از اولیه ترین وظایف هر شهرداری است و یا به عنوان مثال مشکلات ناشی از برف نیم متری در روزهای اخیر و عدم خدمات رسانی مناسب از جمله مواردی است که سوالات زیادی را در ذهن شهروندان ایجاد کرده است. آیا پیاده راهی که در ابتدای عمر خود با کفپوش های بی کیفیت روزگار می گذارند، آن هم وقتی هزینه قابل توجهی برای ساخت آن شده است، نشان از عدم توانایی در انجام وظایف به طور صحیح ندارد؟ آیا اجرای آسفالت های ضعیف که مورد انتقاد اعضای شورا و شهروندان قرار می گیرد آن هم در شرایطی که نسبت به گذشته هزینه بیشتری برای آن می شود و کمیت آن هم به صورت ملموس بالا می رود نشانی از ناتوانی در انجام وظایف ندارد؟ حداقل این است که نظارت کافی در این موارد صورت نگرفته است. البته از آنجا که قصد ندارم در این تحلیل به بیان تمامی مشکلات موجود ...

آخرین اخبار