رفتن به بالا

حرف تازه

تعداد اخبار امروز : 2 خبر


  • پنجشنبه ۵ اسفند ۱۳۹۵
  • الخميس ۲۶ جماد أول ۱۴۳۸
  • 2017 Thursday 23 February
افراد با یک ساعت کار در هفته با داشتن درآمد۳ هزار و ۷۶۰ تومان در هفته شاغل محسوب می شوند!

معیارهای بین‌المللی تعیین نرخ بیکاری وصله ناهمرنگ اقتصاد ایران

حرف تازه : افراد با یک ساعت کار در هفته با داشتن درآمد۳ هزار و ۷۶۰ تومان در هفته شاغل محسوب می شوند. با ملاک کار یک ساعت در هفته چند نفر از ۲۵ میلیون نفر شاغل در کشور، بیکار نیستند؟ به گزارش حرف تازه به نقل از خبرگزاری تسنیم، نحوه محاسبه نرخ بیکاری در کشور […]

حرف تازه : افراد با یک ساعت کار در هفته با داشتن درآمد۳ هزار و ۷۶۰ تومان در هفته شاغل محسوب می شوند. با ملاک کار یک ساعت در هفته چند نفر از ۲۵ میلیون نفر شاغل در کشور، بیکار نیستند؟

به گزارش حرف تازه به نقل از خبرگزاری تسنیم، نحوه محاسبه نرخ بیکاری در کشور بر اساس یک ساعت کار در هفته است. رئیس مرکز آمار ایران چند روز گذشته با بیان اینکه بر اساس شاخص‌های بین‌المللی، با یک ساعت کار در هفته فرد در فهرست شاغلان قرار می‌گیرد، گفت: «نرخ اشتغال و بیکاری در ایران بر همین اساس محاسبه می‌شود.»

اشتغال یک ساعته ای که به اعتقاد نماینده ایران در سازمان بین‌المللی کار (ILO)،  درآمد آن ۳ هزار و ۷۶۰ تومان است. حالا جای این سوال مطرح است چند نفر از ۲۵ میلیون نفر شاغل در کشور با یک ساعت کار در هفته در این لیست قرار می گیرند؟

در دولت هفتم و اوایل دولت هشتم معیار اشتغال در کشور ۲ روز در هفته یا همان ۱۶ساعت در هفته بود که به اذعان پارسا، تغییر تعریف بیکاری در دولت هشتم آغاز شد.

پارسا، رئیس مرکزآمار چند روز گذشته درباره چگونگی جمع آوری اطلاعات برای اعلام آمار اشتغال در کشور گفت: در دنیا تمامی خبرگان در حوزه اشتغال و بیکاری گرد هم آمده و اعلام کرده اند که دو روز کار در هفته ملاک شاغل بودن یا نبودن یک فرد است و این در مجموعه آمار سازمان ملل نیز تعریف شده و با آن تعریف حساب و کتاب‌های لازم صورت می‌گیرد.  از اواخر دولت هشتم تعریف رسمی کل دنیا برای اشتغال یک ساعت در هفته را به معنای شاغل بودن یک فرد در نظر می‌گیرند.

از زمان دولت اصلاحات بود که یک ساعت کار در هفته هم اشتغال به حساب می‌آید.

 اما در کنار تمام این موارد نکته مهم دیگر این است که پارسا اعلام کرده اگر نرخ بیکاری با تعریف گذشته محاسبه شود میزان بیکاری ۲درصد افزایش می یابد. اگر بخواهیم با ملاک ۱۶ساعت در هفته نرخ بیکاری را محاسبه کنیم آخرین نرخ بیکاری بهار امسال که از سوی مرکز آمار۱۲٫۲ درصد اعلام شد حدود ۱۴٫۲ درصد می شود.

اولیا علی‌بیگی ،رئیس کانون عالی شوراهای اسلامی کار ایران با انتقاد از معیار تعریف فرد شاغل در ارائه آمار گفت: طبق تعریف سازمان جهانی کار، یک ساعت کار در هفته فرد شاغل محسوب می‌شود اما واقعیت این است که باید با نگاه به واقعیات جامعه خودمان در مورد مبنای سنجش و استخراج آمار تصمیم بگیریم.

رئیس کانون عالی شوراهای اسلامی کار ایران، با تاکید بر اینکه قاعدتا در تصمیم‌گیری‌ها باید به تناسب شرایط جغرافیایی، سیاسی و اقتصادی داخلی تصمیم‌گیری شود گفت: اگر قرار است بر اساس معیارهای بین المللی آمار را ارائه دهیم باید خدمات مساوی و هم تراز باجامعه بین‌المللی به نیروی کار ایرانی ارائه شود.

وی با یادآوری اینکه حداقل دستمزد سال ۹۵ به میزان ۸۱۲ هزار تومان گفت: با احتساب این میزان دستمزد ماهانه، دستمزد یک ساعت کار معادل ۳۷۶۰ تومان است، آیا این نرخ دستمزد با دستمزد یک کشور توسعه یافته برابر است؟

 در حال حاضر با توجه به اینکه مسئولان دولت فعلی درباره نرخ بیکاری تأکید می کنند که باید مطابق تعریف مرکز آمار و استاندارهای آماری جهانی باشد که ” استاندارهای آماری جهانی درباره تعریف یک ساعت کار در هفته بیان می کنند: ” اگر فردی با یک ساعت در هفته کار تأمین معیشت کند شاغل محسوب می شود. حالا با توجه به وضعیت معیشتی نیروی کار در ایران و درآمد یک ساعته۳ هزار و ۷۶۰ تومان می توان یک ساعت در هفته را ملاک شاغل دانست.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

یادداشتی از بهنیا ثابت رفتار؛

اعتمادسازی یا اعتمادسوزی؟

بهنیا ثابت رفتار* -  اعتمادسازی یکی از ارکان اصلی توسعه شهری است. در سایه ایجاد اعتمادسازی محلی است که مشارکت و همراهی مردم با مدیران در سطوح بالاتری شکل می گیرد و آستانه تحمل در مقابل مشکلات و نارسایی های موجود به امید حرکت رو به توسعه افزایش می یابد. در نتیجه در مسیر دستیابی به اهداف برند سازی و ایجاد فرصت های اقتصادی موانع کمتری ایجاد می شود. اما در نقطه مقابل اعتمادسازی، آسیبی به نام "اعتمادسوزی" وجود دارد. اعتمادسوزی می تواند ارتباط معناداری با ذهنیت ایجادشده در مردم در راستای اعتمادسازی داشته باشد. شاید زمانیکه یک مجموعه تصمیم به ایجاد اعتمادسازی محلی می کند به مراتب بیش از زمانی که چنین قصدی ندارد در معرض اعتمادسوزی قرار می گیرد و توقع ایجادشده سبب می شود نواقص و نارسایی ها بیشتر به چشم بیاید و اعتمادی که تا حدی پیش از این ایجاد شده است، به شدت آسیب ببیند. زمینه های بروز چنین پدیده ای در میان رشتوندان در مقابل مجموعه شهرداری رشت که مدتی است تلاش می کند در راستای اعتمادسازی محلی گام بردارد وجود دارد. که در ادامه به دلایل آن می پردازیم. تحقیقات نشان می دهد با توجه به اینکه ویژگی های محیط شهری تقریبا ثابت است، ویژگی های اعتمادشونده و اعتماد کننده نقش اصلی را در ایجاد اعتماد به مدیریت شهری ایفا می کنند. بر اساس این مدل، اگر بخواهیم رابطه شهرداری رشت با شهروندان را در دوره حضور سید محمدعلی ثابت قدم مد نظر قرار دهیم، نمی توانیم انتظار ایجاد اعتماد کامل به مدیریت شهری را داشته باشیم به این دلیل که برای هریک از  مهم ترین ویژگی های اعتماد شونده (مدیریت شهری) مثالی نقض و یا حداقل یک علامت سوال چالش برانگیز داریم که آسیب بسیاری به اعتمادسازی محلی وارد می کند.  نتایج این تحقیق نشان می دهد: "توانایی انجام وظایف" مهم ترین مولفه در میان ویژگی های مدیریت شهری است. عدم پرداخت به موقع حقوق و بیمه کارکنان بخش های مختلف از جمله نیروهای زحمتکش آتش نشانی، پاکبانان، پرسنل حوزه فضای سبز، بازرسان تاکسیرانی، رانندگان اتوبوس و ... که از اولیه ترین وظایف هر شهرداری است و یا به عنوان مثال مشکلات ناشی از برف نیم متری در روزهای اخیر و عدم خدمات رسانی مناسب از جمله مواردی است که سوالات زیادی را در ذهن شهروندان ایجاد کرده است. آیا پیاده راهی که در ابتدای عمر خود با کفپوش های بی کیفیت روزگار می گذارند، آن هم وقتی هزینه قابل توجهی برای ساخت آن شده است، نشان از عدم توانایی در انجام وظایف به طور صحیح ندارد؟ آیا اجرای آسفالت های ضعیف که مورد انتقاد اعضای شورا و شهروندان قرار می گیرد آن هم در شرایطی که نسبت به گذشته هزینه بیشتری برای آن می شود و کمیت آن هم به صورت ملموس بالا می رود نشانی از ناتوانی در انجام وظایف ندارد؟ حداقل این است که نظارت کافی در این موارد صورت نگرفته است. البته از آنجا که قصد ندارم در این تحلیل به بیان تمامی مشکلات موجود ...

آخرین اخبار