حسین خاکزاد – فاصله بین ابله خواندن منتقدان تا توهین به خبرنگاران چندان طولانی نبود. شهرداری که مخالفانش را ابله خوانده بود، در نشست خبری اش با خبرنگاران نه تنها با ۴۰ دقیقه تاخیر حاضر شد بلکه آن ها را زودتر از پایان وقت معمول جلسه به بیرون راهنمایی کرد تا دوستش (الیاس حضرتی که […]

حسین خاکزاد – فاصله بین ابله خواندن منتقدان تا توهین به خبرنگاران چندان طولانی نبود. شهرداری که مخالفانش را ابله خوانده بود، در نشست خبری اش با خبرنگاران نه تنها با ۴۰ دقیقه تاخیر حاضر شد بلکه آن ها را زودتر از پایان وقت معمول جلسه به بیرون راهنمایی کرد تا دوستش (الیاس حضرتی که البته آن موقع هنوز ردای نمایندگی تهران را بر تن نداشت) بیش از این پشت در منتظرش نماند. اینکه حضرتی یک نفر بود و خبرنگاران ده نفر، هم اصلا مهم نبود. 

“مردم رشت با وجود شما در مجلس دهم فقط دو نماینده دارند!” این بار نماینده رشت سیبل اظهاراتی بود که پا را از انتقاد هم فراتر گذاشته بود. ثابت قدم رسما به حسنی گفته بود بود و نبودش در مجلس هیچ فرقی به حال مردم رشت ندارد! اگرچه بعدها تحت تاثیر فشار رسانه های اصلاح طلب مجبور به عذرخواهی شد اما کمتر کسی بود که باور کند این عذرخواهی شهردار رشت از سر مصلحت نبوده است!

مردم ما مدت هاست که به برخی از مسئولین به عنوان فرصت طلبانی می نگرند که کرسی مسئولیت را ابزاری برای تضییع حقوق بیت المال می دهند. در مواجه با این مردم “به شورانشینان باج نمی دهم” بهترین و زیباترین جمله ای است که می تواند از یک شهردار، قهرمان بسازد! حالا اینکه اصلا شورانشینان باج خواسته اند یا نه، شما به همه آن ها باج نداده اید یا فقط با مخالفتان چنین برخوردی داشته اید، چرا اسامی باج خواهان را منتشر نمی کنید و … سوالاتی بودند که آن زمان اصلاً به ذهن مردمی که مشعوف از باج ندادن یک مسئول به مسئولان دیگر بوده و تصور می کردند قهرمان واقعی و امانتدار امین بیت المال را پیدا کرده اند، خطور نکرده بود. 

“استفاده از پیاده راه فرهنگی رشت لیاقت می خواهد!” تکبر در برخی اظهارات ثابت قدم موج می زند. این یکی از همان هاست. تکبری که بیش از اینکه حاصل مجاهدت های علمی و فتح قله های موفقیت توسط وی باشد، نتیجه کاسه لیسی مدیران و بعضا رسانه هایی است که برای اندک درآمد بیشتر از او بُتی در برابر منتقدان و مردم ساختند.

مردم رشت شایسته بهترین ها هستند و این را بارها به اثبات رسانده اند. بی تردید ثابت قدم در جایگاهی نیست که بتواند مردم یک شهر را که آوازه فرهنگشان مرزهای کشور را در نوردیده، بی لیاقت خطاب کند. آنانی که روزگاری بومی و رشتی بودن ثابت قدم را چنان افتخاری می دانستند که توگویی از پس مجاهدت های روزافزون به کسب آن نائل آمده، حالا می بایست پاسخگوی این توهین شهردار معزول به تمام مردم رشت باشند. قابل تامل آن که خلیلی (شهردار قبل از ثابت قدم) علیرغم بومی نبودن، هیچگاه این چنین به مردم رشت توهین نکرده بود.