رفتن به بالا

حرف تازه

تعداد اخبار امروز : 2 خبر


  • سه شنبه ۲۶ دی ۱۳۹۶
  • الثلاثاء ۲۸ ربيع ثاني ۱۴۳۹
  • 2018 Tuesday 16 January
  • چهارشنبه ۲۰ دی ۱۳۹۶ - ۱۲:۴۹
  • کد خبر : 39587
  • مشاهده : 55 بازدید
  • اخبار » جامعه
  • چاپ خبر : چرا بعد از ۳۱ سال، امیرحاج رضایی در تلویزیون ممنوع التصویر شد؟

حرف تازه – امیرحاج رضایی گفت: من مدت‌هاست به برنامه‌های تلویزیونی دعوت نمی‌شوم! درست‌ترین جمله‌ای که بتوانم روی آن تأکید داشته باشم همین است که مطلقا در این ماه‌ها دعوت نشدم؛ البته خودم هم از علت این اتفاق بی‌خبر هستم. روزنامه شهروند با امیرحاج رضایی کارشناس مشهور ورزشی تلویزیون مصاحبه کرده است.  بخشی از این […]

حرف تازه – امیرحاج رضایی گفت: من مدت‌هاست به برنامه‌های تلویزیونی دعوت نمی‌شوم! درست‌ترین جمله‌ای که بتوانم روی آن تأکید داشته باشم همین است که مطلقا در این ماه‌ها دعوت نشدم؛ البته خودم هم از علت این اتفاق بی‌خبر هستم.

روزنامه شهروند با امیرحاج رضایی کارشناس مشهور ورزشی تلویزیون مصاحبه کرده است.

 بخشی از این مصاحبه را می خوانید:

 مدت‌هاست که شما در برنامه‌های زنده تلویزیونی حضور پیدا نمی‌کنید. حالا و با طولانی‌شدن این دوری، مردم دوست دارند درباره چرایی این اتفاق عجیب بدانند.

من مدت‌هاست به برنامه‌های تلویزیونی دعوت نمی‌شوم! درست‌ترین جمله‌ای که بتوانم روی آن تأکید داشته باشم همین است که مطلقا در این ماه‌ها دعوت نشدم؛ البته خودم هم از علت این اتفاق بی‌خبر هستم.

نخستین شایعه این است که به خاطر انتقاد از کی‌روش با عادل فردوسی‌پور اختلاف‌هایی پیدا کردید و به همین ترتیب دیگر در برنامه نود هم حضور پیدا نکردید؛ البته این برنامه هم مدت‌هاست که بخش حضور کارشناس فوتبال را از کنداکتور خود حذف کرده است.

این شایعه را که صد‌درصد می‌توانم تکذیب کنم. فکر می‌کنم در تمام سال‌هایی که در تلویزیون حضور یافتم و برای مردم صحبت کردم، همه فهمیده‌اند که خصومت شخصی با کسی ندارم. همواره تلاش می‌کنم واقعیت‌ها را بگویم. با عادل فردوسی‌‌پور هم هیچ‌گونه اختلافی نداشته‌ام و همچنان ارتباط نزدیکی با هم داریم. هیچ صحبت و عقیده‌ای دوستی عمیق ما را تحت‌تأثیر قرار نداده است. یک رابطه عاطفی و اعتماد محکم بین من و عادل برقرار است و می‌توانم حتی بگویم که او مثل پسر من می‌ماند و رابطه‌ ما مانند پدر و فرزند است.

تاکید داشتید که علت دعوت‌نشدن به برنامه‌های تلویزیونی زنده را نمی‌دانید؛ خودتان هم حدس نمی‌زنید که چرا به یک‌باره تصمیم گرفته شده که دیگر نباشید؟

همان‌طور که گفتم همیشه سعی کرده‌ام براساس واقعیت‌ها صحبت کنم و از کارشناسی و اظهار نظر بر اساس حدس و گمان فاصله داشته باشم. حرف‌زدن راحت است؛ منتهی من چون هیچ چیزی را به صورت رسمی نمی‌دانم، نمی‌توانم بر اساس حدسیاتی که دارم اظهارنظر رسمی کنم.

خودتان هم واقعا تلاش نکرده‌اید علت واقعی این اتفاق عجیب را بفهمید؟

زیاد به این مسأله فکر کرده‌ام، شاید هنوز هم بکنم؛ منتهی اگر هم چیزی باشد از روی نزاکت حرفی نمی‌زنم و پیگیری نمی‌کنم چون در اخلاق من چنین چیزی نیست. ٣١‌سال در برنامه‌های تلویزیونی حضور داشتم. در ٨ جام‌جهانی و چندین جام ملت‌های اروپا و آسیا به‌ عنوان کارشناس مقابل مردم نشستم و صحبت کردم. در این مدت هیچ وقت سوال نکردم و باز هم سوالی نمی‌کنم؛ الان هم واقعا از علت واقعی این دوری به صورت رسمی آگاهی ندارم و وقتی آگاهی ندارم، نمی‌خواهم قضاوت کنم. به آن چیزی که حدس و گمان است و در ذهن من می‌گذرد، نمی‌پردازم چون رسمی نیست. این تمام حقیقت است و من هیچ‌وقت سعی نکردم چیزی را جز حقیقت به مردم بگویم. حتی برای همیشه‌بودن تلاش نکردم که حقیقت را نگویم! ممکن است اشتباهاتی در کارشناسی و بیان صحبت‌ها داشته باشم اما آگاهانه امکان نداشت حقیقت را نگویم.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

روزگار سیاست بدون آیت الله

حرف تازه - در یک سال اخیر شاید شیخ حسن روحانی که در سال‌های اخیر پیوند سیاسی اش با آیت‌الله هاشمی رنگ و بویی متفاوت تر به خود گرفته بود، بیش از همه بار نبودن آیت الله را بر دوش خود احساس کرد. لیلا شریف نوشت: یکسال از رفتن «آیت الله سیاست» گذشت، یک سالی پرتلاطمی که در گوشه و کنار سیاست آن از انتخابات تا همین اعتراضات اخیر، سیاست پیشگان چپ و راست گاه و بیگاه از جای خالی آیت‌الله هاشمی رفسنجانی سخنی به میان آورد. در این میان شاید شیخ حسن روحانی که در سال‌های اخیر پیوند سیاسی اش با آیت‌الله رنگ و بویی متفاوت تر به خود گرفته بود، بیش از همه بار نبودن آیت الله هاشمی را بر دوش خود احساس کرد، چه آنکه پایه های حضور روحانی در پاستور مدیون مدد رسانی هاشمی رفسنجانی بود و هم او بود که در ۴ سال سخت دوره اول ریاست جمهوری همیشه پشت دولت روحانی ایستاد.  آیت الله در همان روزهای منتهی به انتخابات ۹۲ زمانی که پای حمایت از حسن روحانی به میان آمد، با صراحت گفته بود:« از همان ابتدا در مجمع تشخیص بحثمان این بود که آقای ناطق نوری نامزد شوند اما ایشان گفت نمی آیم. سپس به آقای روحانی پیشنهاد دادیم که نامزد شود.» شاید حسن روحانی در همان ۴ سال سکانداری دولت یازدهم، زمانی که در کارهایش به بن بست می رسید، بهترین مرجع برای مشکل را در هم کلامی با آیت الله هاشمی می دید، اما پس از فوت مرد اعتدالی سال‌های اخیر سیاست ایران، روحانی به خوبی درک کرد که دیگر چنین ملجاء و مأمنی برای او در عبور از بحران‌ها وجود ندارد و باید تنها مسیر ریاست بر پاستور را طی کند. ای کاش ها در نبود هاشمی «در روایت اسلامی داریم که وقتی عالم مومنی از دنیا می رود رخنه و روزنه ای به وجود می آید که چیزی نمی تواند جای آن را پر کند. جامعه این را در یک سال گذشته کاملا فهمید و خلاء حضور او احساس می شود.»، این گفته سیدرضا اکرمی رئیس شورای فرهنگی نهاد ریاست جمهوری و عضو جامعه روحانیت، روایتی است از «ای کاش‌هایی» در نبود آیت الله. شاید بیراه نباشد که برای درک بهتر این خلاء بر اتفاقاتی که در بازه زمانی یک سال گذشته و در نبود آیت ‌الله  کشور را درگیر خود کرد، مروری داشته باشیم. کارزار انتخاباتی روحانی در نبود آیت الله آخرین روز اردیبهشت ماه روزی بود که روحانی آن را در تقویم سیاسی خود به عنوان دومین برد انتخاباتیش علامت زد. بردی که اگر از انتخابات سال ۹۲ سخت تر نباشد، آسانتر هم نبود.  شیخ دیپلمات که در خرداد ۹۲ با حمایت تمام قد آیت الله هاشمی وارد گود رقابت شده بود، چند ماه مانده به انتخابات ۹۶ مهم ترین حامی خود را از دست داد.  در این هنگام بود که تکرار سخنانی که آیت الله جسته و گریخته در ماه های قبل فوتشان در رابطه با گزینه انتخاباتی سال ۹۶ زده بودند، ...

آخرین اخبار