میز خدمت نمونه ای از کار حاصل از خرد جمعی است که متکی به شخص نبوده و می تواند در هر برهه ای گره ای از مشکلات مردم را بگشاید؛ موضوعی که همچون حلقه ای مفقوده در مدیریت شهری است و بسیاری از امور با آمدن و رفتن مدیران به دست فراموشی سپرده می شوند.

اختصاصی حرف تازه – هرچه که از عمر شوراها بیشتر می گذرد ناکارامدی آنها به خصوص در شهرهایی مثل رشت بیش از پیش نمایان می شود اما در همین شرایط نیز معدود اقداماتی صورت می گیرد که در این ظلمت سپهر سیاست می درخشد و به چشم می آید.

در سایه انتخاب شهرداران ضعیف و جنگ و تقابل های همیشگی شورانشینان، خبری از توسعه و درآمدزایی پایدار قابل توجه و سرمایه گذاری موثر در شهرهایی چون رشت نیست. آرزو بر دل مردمان این شهر مانده تا به جز ثابت قدم شهردار دیگری انتخاب شود و چند پارک و پروژه عمرانی ملموس افتتاح نماید. آنقدر عملکرد مدیریت شهری ضعیف بوده است که حتی بسیاری از منتقدین ثابت قدم نیز به مرحله ای رسیده اند که برای او «صد رحمت» می فرستند. 

در این بین سطح مطالبات بسیاری از مردم این شهر از احداث رینگ شهری و پروژه های کلان گردشگری و امثال آن به آسفالت فلان خیابان و ایجاد سرعت کاه در فلان کوچه و محله و یا جمع آوری نخاله های ساختمانی و مشابه آن تنزل یافته است اما برای انجام همان امور نیز اسیر بروکراسی پیچیده اداری شهرداری رشت می شوند که به نظر می رسد طی سالیان اخیر سعی بر آن بوده حضور نیروهای مازاد بر نیاز شهرداری با طولانی شدن بروکراسی اداری توجیه شود و به همین دلیل بسیاری از مراجعین به این سازمان عریض و طویل به سرگیجه ناشی از پیچ و خم های امور اداری دچار می شوند و از خیر انجام مطالباتشان می گذرند.

در همین شرایط سید امیرحسین علوی رئیس سابق شورای اسلامی شهر رشت از اولین افرادی بود که در استان گیلان برپایی میز خدمت را مورد تاکید قرار داد تا رئیس شورا، شهردار، مدیر منطقه و تعدادی از مدیران شهرداری و سازمان های مرتبط با حضور در مناطق مختلف شهری به میان مردم بیایند و این بروکراسی طولانی اداری را کوتاه نمایند. میز خدمت که در ابتدای کار با انتقاداتی همراه بود و برخی آن را شوی انتخاباتی می نامیدند آنقدر به راه خود ادامه داد و در این مسیر موفق بود که حالا بدون آن که انتخابات مجلسی برای هیچ یک از اعضای شورا و مدیران شهرداری در پیش باشد بدون علوی به راه خود ادامه می دهد و همچنان با استقبال شهروندان همراه می شود. حتی برخی از سایر ادارات و نهادها نیز با الگوبرداری از این اقدام، برپایی میز خدمت را در دستور کار قرار داده اند.

میز خدمت نمونه ای از کار حاصل از خرد جمعی است که متکی به شخص نبوده و می تواند در هر برهه ای گره ای از مشکلات مردم را بگشاید؛ موضوعی که همچون حلقه ای مفقوده در مدیریت شهری است و بسیاری از امور با آمدن و رفتن مدیران به دست فراموشی سپرده می شوند. میزخدمت را باید میراثی از علوی برای حاج محمدی شهردار رشت دانست و البته یادگاری برای شهروندان که امید چندانی به مدیران شهری خود ندارند.