همه از آسیب های پسماند در این استان مطلع هستیم و به نظر می رسد برای رهایی از این مشکل باید کار ریشه ای انجام شود و این کار ریشه ای باید با عزم همگانی مدیران از استاندار تا شهردار و نمایندگان و البته با بهره مندی از مدیرانی توانمند در این حوزه صورت گیرد. شاید علت اصلی نیاز به مدیریت بحران پسماند گیلان، بحران مدیریت پسماند این استان باشد.

حرف تازه – “مشک آن است که خود ببوید نه آن که عطار بگوید” ضرب المثل خیلی خوبی برای عملکرد مدیران می تواند باشد. در جامعه با آمار و گزارش هایی از عملکرد مدیران مواجه هستیم که فقط در حد همان اعداد و ارقامی است که گفته می شود و مردم در خروجی کار، آن آمار را احساس نمی کنند.

مدیریت پسماند در استان گیلان با اینکه سال هااست تبدیل به بحران شده اما مدل مدیریتی این حوزه به شکلی است که گویا خبر خاصی نیست و همه چیز در امن و امان است. البته شاید این رفتار متاثر از مدیریت کلی کشور در این حوزه است که با همه بحران ها طوری وانمود می کنند که انگار کشوری چون سوئیس را مدیریت می کنند.

طبیعتا مدیریت پسماند در استان گیلان وظایفی فراتر از آنچه اتفاق می افتد بر عهده دارد و اصولا فرایند های مدیریت پسماند در شهرداری های زیر مجموعه را می بایست سیاستگذاری و اجرا کند که به نظر می رسد در کنار تمام کاستی ها و عقب ماندگی های حوزه مدیریت پسماند که طی سالیان اخیر بارها و بارها اطلاع رسانی شده، این امر نیز به شدت مغفول مانده است. 

اگر از شهرداری های استان گیلان (به جز مرکز استان) در خصوص مدیریت پسماند بپرسید احتمالا به جز زمان دریافت شارژ که آن هم با فشارهای بالاتر از آنها دریافت می شود درمابقی موارد اصلا چنین مدیریتی را نمی بینند و عملا شهرداری ها در مدیریت پسماند خود تنها هستند؛ مگر جایی که اعتبار یا پروژه ای تعریف شده باشد و سفر مهمی در کار باشد و جالب تر آن که مدیریت سازمان متولی هم خود به این امر واقف است و حتی به خود زحمت ارائه عملکرد در این زمینه را نمی دهد تا مورد قضاوت قرار نگیرد.

با نگاهی به اهداف و وظایف تعریف شده  در اساسنامه سازمان و اتفاقات پسماند به عمق عمل ناکرد این مجموعه  پی  می بریم! نه آن که هیچ اقدام مثبتی صورت نگرفته اما مردم همچنان در این حوزه نگرانی های فراوانی دارند و انتظارشان از متولیان امر این است که با همت مضاعف و برنامه ریزی دقیق تر نسبت به ساماندهی وضع موجود در اسراع وقت اقدام نمایند.

همه از آسیب های پسماند در این استان مطلع هستیم و به نظر می رسد برای رهایی از این مشکل باید کار ریشه ای انجام شود و این کار ریشه ای باید با عزم همگانی مدیران از استاندار تا شهردار و نمایندگان و البته با بهره مندی از مدیرانی توانمند در این حوزه صورت گیرد. شاید علت اصلی نیاز به مدیریت بحران پسماند گیلان، بحران مدیریت پسماند در این استان باشد و البته در شرایطی می توان به رفع این بحران امید داشت که مدیران بالادستی خود به جای مدیریت بحران، بحران ساز نباشند.