محمدرسول محمدپور – با وجود اپیدمی تب فوتبال در سراسر کشور از سالیان دور،تعداد تیم های ریشه دار که با هویت منطقه و محدوده جغرافیایی خود عجین باشند از تعداد انگشتان دست کمتر است. در بین همین تعداد محدود نیز باشگاه فوتبالی که توانسته باشد در پیچ و خم تاریخ جایگاه خود را حفظ کرده […]

محمدرسول محمدپور – با وجود اپیدمی تب فوتبال در سراسر کشور از سالیان دور،تعداد تیم های ریشه دار که با هویت منطقه و محدوده جغرافیایی خود عجین باشند از تعداد انگشتان دست کمتر است.
در بین همین تعداد محدود نیز باشگاه فوتبالی که توانسته باشد در پیچ و خم تاریخ جایگاه خود را حفظ کرده و در پس انبوه مشکلات روزمره مردم همچنان به عنوان دغدغه ای برای حامیان خود باشد و به هر سو که می نگری نشانی از آن در قلب شهر و شهروندان بیابی ظرفیتی ارزشمند محسوب میشود که باید با همه توان در حفظ و اعتلای همه جانبه آن کوشید. 
باشگاه فرهنگی ورزشی “سپیدرود” رشت در این باب شاید در نوع خود دارای ویژگی های منحصر به فردی است که میتوان آن را با برخی از تیم های بزرگ فوتبال در جهان مقایسه کرد.
تنیدن فرهنگ گیل و گیلک با تار و پود این باشگاه،تعصب مثال زدنی و تاثیر گذاری وضعیت آن بر زندگی یومیه رشتوندان و وحدت در حمایت از آن در سطح شهر فارغ از کسوت و جایگاه و موقعیت مالی افراد همه و همه به ارزش سپیدرود می افزاید و این دردانه شهر باران های نقره ای را عزیزتر میدارد.
پس از سالها ناکامی و به همت فرزندان برومند این شهر در سالهای اخیر این باشگاه دوباره احیا و خروش موجهای سپیدترین رود گیتی آغاز گردید.
با ورود به لیگ برتر علی رقم همه کم لطفی ها،رشتوندان به روزهای خوب پیش رو امیدوار بودند.
طبق معمول دوربین های عکاسی از کاورهای خود خارج و نور متعدد فلاش ها مشغول ثبت قاب های یادگاری مجاهدین روز شنبه که کمترین مشارکت را در رسیدن به این موفقیت داشتند و حتی در روزهای قبل از صعود از موقعیت مکانی باشگاه اطلاعی نداشتند شد.
پس از استماع سخنان حضرات در باب اهمیت و جایگاه ویژه این باشگاه مردمی و عزم جزم شده برای حمایت از سپیدرود مخاطب به این فکر فرو میرفت که چرا و چگونه در شهری که تا این حد مسئولین ورزشی و فوتبالی وجود دارد سپیدرود دهه ها حال و روز خوبی نداشت؟؟؟
آیا دوستان مسئول فقط به تیم های صعود کرده به لیگ برتر تعلق خاطر پیدا میکنند و یا…!؟
حضور مالکی جوان پای کار و اعضای هیئت مدیره ای همدل و دور از حاشیه در پس روزهای بد و شوک حاصل از حضور جادوگر همه و همه دلیلی برای بقا شد و هنوز شیرینی این بقا در کام شهروندان جای نگرفته بود که دوباره دندان تیز حاشیه و طمع و آز حاشیه سازان پای عزم سپیدرود را مجروح کرد گویی خروش موجهایش را تاب نمی آورند.
در روزهای اخیر شاهد ایجاد حواشی متعدد از سوی طیفهای مختلف حول این باشگاه و مالک جوان آن هستیم که با بهانه احقاق حقوق و حمایت از کریمی بر شدت آن افزوده و با تحریک شهروندان و ایجاد شو های خیابانی قصد در ایجاد فضایی مسموم علیه فردی دارند که در روزهای سرد و تنهایی سپیدرود گام بر عرصه ای گذاشت که همگان از حضور در آن اِبا داشتند.
نکته قابل توجه در این اعتراضات مغرضانه جهت نوک پیکان حملات به سمت مالک باشگاه میباشد که در زمان مورد نیاز در حد توان خود سهم قابل توجهی در حمایت از باشگاه داشت میباشد!
سؤال اینجاست که چرا از میان دلواپسانِ سینه چاک کسی سراغی از فرد اول متولی فوتبال استان که سالهای متوالیست در این سِمت ابقا شده است نمیگیرد؟؟؟
در روزهای سرد و خاموشی سپیدرود که به جز جمعی هوادار متعصب هیچ کس یادی از این تیم نمیکرد دلواپسان امروز کجا بودند و رییس هیئت فوتبال استان در چه حالی بود؟؟
حاشیه امن آقای رییس به پاس کدام خدمت ارزشمند ایشان به جامعه فوتبال و باشگاه سپیدرود ایجاد شده است؟؟
با تکریم جایگاه علی کریمی به عنوان اسطوره تکرار نشدنی فوتبال این کشور باید تاکید کرد که سپیدرود هویت و تاریخ یک شهر بوده و فراتر از هر نام و برندی ارزشمند است و شهروندان و هواداران حقیقی به هیچ کس با هیچ نیّتی اجازه دست اندازی به هویت و تاریخ رشت نخواهند داد.