این بی تعهدی شهرداران غیربومی در ماندگاری بر سمت‌های خود این ترس را ایجاد می‌کند که هرگاه که شهرداران غیربومی با سمتی مناسب‌تر برای خود مواجه شدند، شهرداری شهر محل خدمت خود را رها کرده و عازم محل خدمت جدید خود شوند.

حرف تازه – یکم مردادماه سال جاری بود که مسعود نصرتی قزوینی نژاد شهردار غیربومی رشت با طمع رسیدن به جایگاهی در وزارت کشور تصمیم به استعفا از شهرداری رشت گرفت.

این تصمیم نصرتی در همان زمان با واکنش‌های بسیاری همراه بود. برخی همچون زاهد و رمضانپور تا آخرین ثانیه‌های جلسه بررسی استعفای نصرتی از او حمایت می‌کردند. بمانند فرهام زاهد که تمام موضوع را به گردن رسانه‌ها آن‌هم به خاطر چند انتقاد از عملکرد یازده‌ماهه نصرتی انداخته بود. برخی دیگر همچون ذاکری، جذب و عبدالهی عملکرد نصرتی را طی دوران مدیریتش در شهرداری رشت مورد انتقاد و سؤال قرار داده بودند و نصرتی را به خاطر بی تعهدی در مدیریت شهری نکوهش می‌کردند.

پس‌ازاین اما خبرها حکایت از آن داشت که دیگر گزینه غیربومی شهرداری رشت، یعنی مهدی جمالی نژاد که خود به‌عنوان شهرداری غیربومی در شهرداری یزد مشغول بکار بود، همانند نصرتی با سودای رسیدن به جایگاهی در وزارت کشور، شهرداری یزد را به امن خدا ول کرده است!

این بی تعهدی شهرداران غیربومی در ماندگاری بر سمت‌های خود این ترس را ایجاد می‌کند که هرگاه که شهرداران غیربومی با سمتی مناسب‌تر برای خود مواجه شدند، شهرداری شهر محل خدمت خود را رها کرده و عازم محل خدمت جدید خود شوند.

البته این موضوع برای غیربومی‌ها بسیار سهل است، زیرا شهرداران غیربومی شاید ۱۰ سال دیگر نیز پای به شهری که در آن شهردار بوده‌اند نگذارند و پاسخگوی عملکرد خود نباشند و این یک برگ برنده ویژه برای آنان است.

بااین‌حال سید امیرحسین علوی رئیس شورای شهر رشت در گفتگویی خبر از حضور نام یکی، دو کاندیدای غیربومی برای تصدی بر شهرداری رشت داده بود. موضوعی که البته با اشاره صریح علوی همراه بود که ذائقه اکثر اعضای شورا بسمت گزینه بومی است.

به هر طریق امید است با توجه به اتفاقات قبلی و رفیق نیمه‌راه بودن مسعود نصرتی قزوینی نژاد، این بار اعضای شورای شهر رشت انتخابی صحیح داشته باشند تا ماجراهای گذشته بار دیگر تکرار نشود.

  • منبع خبر : رشت 20