رفتن به بالا

حرف تازه

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • دوشنبه ۱ آبان ۱۳۹۶
  • الإثنين ۲ صفر ۱۴۳۹
  • 2017 Monday 23 October
یادداشتی از یونس رنجکش؛

اقتداری برازنده ایران !

یونس رنجکش – دکتر روحانی رییس جمهوری اسلامی ایران یکشنبه گذشته راهی آمریکا شد تا در اجلاس سران کشورها در سازمان ملل حضور یافته و دیدگاه های کشورمان را پیرامون موضوعات مختلف جهان به گوش سایرین برساند. این حضور پنجمین سفر دکتر روحانی به قلب کشور آمریکا است که همچون حضور گذشته با صلابت پیام رسان مردم […]

یونس رنجکش – دکتر روحانی رییس جمهوری اسلامی ایران یکشنبه گذشته راهی آمریکا شد تا در اجلاس سران کشورها در سازمان ملل حضور یافته و دیدگاه های کشورمان را پیرامون موضوعات مختلف جهان به گوش سایرین برساند.

این حضور پنجمین سفر دکتر روحانی به قلب کشور آمریکا است که همچون حضور گذشته با صلابت پیام رسان مردم و نظام کشورمان به جهانیان از تریبون سازمان ملل است و شاید نخستین پیام ملت ایران را در هنگام ورودش به آمریکا در پایبندی کشور میزبان به برجام بود که مورد تاکید قرار داد و آن نشان از اقتدار ایران اسلامی بود.

یکی از ویژگی های حضور روسای کشورمان بویژه دولت های اصلاحات و تدبیر و امید از ارائه طرح هایی جهانی برای تاثیرگذاری در روند مدیریت دنیا با گفتمان سازی ها است که موجب تغییر نگرش ها نسبت به ایران و ایرانی در افکار عمومی جهان و اعتماد سازی و رشد دیپلماسی عمومی شده است. دیدگاه هایی مانند گفتگوی تمدن ها و نفی خشونت در جهان که سرآغاز گفتمان های جدید شد و سیاست های سناریوسازان مخدوش ساز چهره ایران را با چالش روبرو و فرصت هایی جدید در صحنه جهانی برای کشور فراهم کرد. هرچند که برخی ناپختگی ها در عرصه سیاست ورزی نوپایان در این عرصه سختی هایی را در مسیر ایجاد کرد و آن تئوری ناکام مانده مدیریت جهانی، نمونه ای از ترمزهای اینگونه حرکت ها برای اعتماد سازی جهانی بود. اما عقلانیت حاکم بر دیپلماسی کشور احیاگر فرصت های از دست رفته شد تا نگاه اجماع گرایانه برخلاف گذشته این بار بر حول نزدیکی بیشتر به ایران باشد نه منزوی کردن یعنی آنچه که سال ها موجب فرصت سوزی برای توسعه کشور شد.

امروز دکتر روحانی با قرار گرفتن در پشت تریبون سازمان ملل از گفتمانی دیگر برای مدیریت جهانی و دکترین جمهوری اسلامی در این مسیر پرده برداشت تا از منظر اعتدال گرایی و حرکت در مسیر اعتدال و تدبیر، امیدی دیگر بیافریند اما اینبار در دل مردمان جهان که در این هیاهو شعار جامعه متمدن به مدینه فاضله و آرمانشهر خود دست یابند و این همان پیام انقلاب اسلامی است که با دیپلماسی گفت و گو صادر می شود نه برخلاف سناریونویسان از طریق ایجاد شکاف، ترس، وحشت و دخالت در سرنوشت کشورها که در قاموس این انقلاب نیست .

روحانی در کنار نفی خشونت در جهان و فراخوانی همگان برای دنیایی عاری از خشنونت و جنگ و جدال پیام رسان صلح و دوستی برای دنیایی غوطه ور در جنگ و آتش بود و در کنار آن با صلابت از هویت ایران اسلامی و مردمان ایران زمین و نظام برخواسته از خاستگاه آن ها دفاع کرد. و سرکشی های سرخوشانه سردمدار نظام سلطه را به چالش کشید و تاکیدی داشت بر بازپسگیری اظهارات احساسی و بدور از منطق وی نسبت به مردم و حکومت مردم سالاری که در این چهار دهه قد کشیده در نظام سیاسی جدید و پایبند به ارزش های انسانی شد، مردمانی که تاریخ و فرهنگ و دینشان گواه صلح دوستی آنان است.

 دکتر روحانی در مقابل افکار ترویج دهنده خشونت و بی ثباتی در جهان در کشور مدعی مهد تمدن امروزی از فریبکار های آنان با بازی های رسانه ای در افکار عمومی پرده برداشت و حقیقت ادعاهای دروغین را بر ملا کرد تا مردمان در افتاده در چنگال تزویر و تخریب مستبدان با واقعیت های مدیریت امروز جهان بیشتر آشنا و دیدگانشان بیناتر شود!

روزنامه معین

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

یادداشتی از کامبیز نویدی:

من هنوز خواب می بینم که دوره ، دوره وفا است

کامبیز نویدی - عمر شورای نیمه بومی چهارم به پایان رسید و شورای کاملا بومی پنجم بر مسند نشست. آرزوهای بسیارانی محقق شد: از گروه موسوم به ائتلاف رشتی ها برای حذف شدن آنها که غیر رشتی می نامیدندشان تا آرزوی ده ساله ی عده ای برای جلوس بر صندلی شورا. در این میان طبیعتاً اولین وظیفه ی شورا تعیین شهردار برای شهری بود که اتفاقاً در آخرین روزهای کاری شورای چهارم شهردارش را نیز از دست داده بود و با سرپرست اداره می شد. گزینه های بسیاری مطرح شدند تا نهایتا همای سعادت در کش و قوسی طولانی برشانه ی مردی از قزوین بنشیند. آنهم با یازده رای موافق و انصراف عجیب مدعیان در روز رای گیری. اما هرچه که بود تمام شد و امروز دکتر مسعود نصرتی با پشت سر گذاشتن دو” مسعود” دیگر با رای شورا و حکم وزیر کشور بر صندلی شهرداری می نشیند. امروز آغاز روزی نو برای مدیریت شهری رشت است و چه خوب که آغازی بر ثبات مدیریت شهری در این بزرگترین شهر حاشیه دریای کاسپین باشد که شهردارش از شهری می آید که نامش “معرب” نام همین دریا است. اما نصرتی میانسال برای اداره ی رشت با چالش های فراوانی روبرو است. سازمانی خسته و دلمرده از ناملایمات و معوقات و بدهی و شهروندانی دلچرکین از معاملات و بی توجهی ها و کاستی ها. برای رهایی از وضعیت موجود دانش آکادمیک و تجربه ی بیست و هفت ساله ی نصرتی بزرگترین یاریگرش خواهد بود و شاید لازم نباشد در اینجا اندک مطالعات خود را برای رهایی از وضع موجود به عنوان راه حل های پیشنهادی مطرح کنم. اما بی شک عدم تجربه ی زیست در رشت و عدم شناخت کافی از وضعیت شهرداری رشت می تواند در ماه های اول پاشنه آشیل مدیریت جدید شهری رشت محسوب شود. پس بی مناسبت نیست برای کمک به شهردار جدید هم که شده، مسائل و مصایب را با هم مرور کنیم: مشکلات سازمانی شهرداری رشت و سازمان ها و مناطق و نواحی تابعه اش از چند مشکل اساسی رنج می برند. فربه و فشل بودن سازمان و انباشت نیروهای قراردادی و پیمانی و شرکتی در آن که بخش عمده ای از آن بدلیل دخالت های شورانشینان ادوار چهارگانه ی گذشته برای جذب نیروهای انتخاباتی شان و یا اقوام و دوستانشان در این نهاد بوده است، که اتفاقا به سبب وجود همان قرابتها نسبت به مستخدمین قبلی پرتوقع تر و کم بازده تر هم هستند. از دیگرسو، صعودهای نردبانی و راه های پیموده شده ی یک شبه – حاصل از ماجراجویی مدیریتی شهردار سابق یا آویخته شدن به دوستان شورانشین و توصیه های آنان و معاملات دم استیضاح – دو آفت برای سازمان شهرداری بوجود آورده است: عده ای را متوقع و جسور و عده ی بیشتری را که نه یاری در شورا داشته و دارند و نه توان دلبری از شهردار سابق داشتند را دلزده و “واداده” و بی انگیزه کرده است و وضعیتی بوجود آورده ...

آخرین اخبار